ROZDZIAŁ 1

Rozdział 1

***

Dryń, dryń....- rozległo się w pokoju.

O nie! Zbliża się koszmar...

Tak strasznie nie chcę tam iść.

Dzień w dzień to samo.

Banda aroganckich i rozpieszczonych dzieciaków,

które uważają się za najlepsze.

Po zmaganiu się z nimi przez dwa lata nie mam już siły.

A dlaczego to wszystko?

Tylko dlatego, że jestem inny.

Po szkole zamiast chodzić na imprezy i upijać się

do upadłego wolalem chodzić nad jezioro i

wpatrywać się w biegające po parku dzieci z 

uśmiechem bawiące się w berka.

-Są takie szczęśliwe- myślę wtedy- Mają to, czego ja nigdy nie zaznałem.

* 8 lat wcześniej *

-Harry, wstawaj synu!- warknął jak zwykle wkurzony ojciec.

Zdawało mi się, że nigdy mnie nie kochał.

-Rusz ten swój chudy tyłek i chodź tu szybko!

Nie miałem wcale na to ochoty, ale przekonał mnie miły jak na tate ton głosu.

Powoli sturlałem się z łóżka i małymi krokami ruszyłem po schodach.

Natychmiast zdałem sobie sprawę z tego, że coś jest nie tak.

Gdy byłem w salonie spojrzałem za siebie i wtedy...

***

Z zamyśleń wyrwał mnie ponowny dźwięk budzika.

Zdecydowanie znienawidziłem tą melodię.

-Haroldzie! Proszę, zejdź na dół!- z dołu dobiegł mnie głos matki.

Mama była zupełnie inna niż ojciec, lepsza.

-Idę mamo!- odkrzyknęłem

-Pośpiesz się synku!

-Pięć minut!

-Okay. Czekam.- oznajmiła spokojnie

Mama zawsze odwozi mnie do szkoły.

Nie zorientowałem się nawet kiedy zasnęłem, dopóki nie usłyszałem lekko zdenerwowanej matki.

-Haroldzie Styles! Minęło już 15 minut!

Liczę do 10 i jadę sama, przykro mi.

O nie..... Nie ma szans, żebym zdążył.

-1- zaczęła 

Nie dam rady.

-2

-3

-4

Nie wiem, jak dostanę się do szkoły, ale wiem, że 6 sekund to za mało, aby się ubrać.

-W porządku mamo! Pójdę dziś sam.- powiedziałem

-Dobrze kochanie, może jakiś kolega cię podwiezie?

Taak, kolega... Może gdybym go miał?

-Tak, mamo. Pewnie ktoś będzie jechał w tamtą stronę.

-No to do zobaczenia Harry!

-Pa mamo!

Chwilę potem usłyszałem trzask drzwi.

Leżałem jeszcze pół godziny, po czym stwierdziłem, że

pora wychodzić.

Szybko ubrałem bokserski, czarne, wąskie spodnie i ciemną koszulę.

Na nogi włożyłem pierwszą, lepszą parę butów.

Na ulicy zauważyłem jakiegoś nieznajomego szurającego tenisówkami o ziemię.

Zaraz po wyjściu na chodnik usłyszałem jego słowa.

-Uhm...hej?- odezwał się niepewnie

Ku mojemu zdziwieniu okazał się inny, niż reszta nastolatków. Był cichy, spokojny i nieśmiały, a w jego oczach kryła się jakaś tajemnica.

-Hej- powiedziałem po chwili.

-Więc... Chodzisz tutaj do szkoły?- zapytał

-Tak, a ty zdaje się jesteś nowy?

-Dokladnie- nadal nie był rozluźniony- No, to jak tam jest?

-Szczerze? Pełno tam bogatej i rozpuszczonej młodzieży.

-OH... Nie brzmi za dobrze- zmartwił się

Zastanawiałem się, czy dobrze zrobiłem mówiąc prawdę.

-Jeśli chcesz, to możemy trzymać się razem?- spytałem z nadzieją.

-Yhm..Myślę, że to nie.. W sumie to okay.- podjął decyzję.

W jego oczach zobaczyłem radość. Chwilę później jednak zakrył ją strach.

Zamieniliśmy jeszcze parę zdań, po czym dotarliśmy do szkoły.

------------------------------------

No to mamy koniec pierwszego rozdzialu.

Przepraszam za ewentualne błędy.

Proszę o zostawianie komentarzy.

Jeśli zobaczę komentarze będzie mi miłej tłumaczyć.

Dziękuje!